Wijzer

Er komt nu een periode aan, waarin we veel wijzer zullen worden. Het veeleisende eindspel van dit seizoen. Even de tussenstand: éen van de bosjes bloemen is inmiddels opgehaald. Het andere erepodium is uit zicht, na een eervolle run. Dat geeft zowel rust als ruimte: Met de beker in handen en een mooi optreden in Europa, kan het seizoen eigenlijk al niet meer als slecht worden beschouwd. Daarnaast kan de focus weer totaal op de competitie. Succes en ruimte: dat schept verwachting. Kan Donar op de ingeslagen weg voort? 

Om die vraag te beantwoorden, kunnen we alledrie de poten onder de teamsport proberen te volgen:

Eerst maar eens het team. Over dit Donar is al het nodige gezegd. Het is redelijk uitgebalanceerd en goed divers van samenstelling. Wat er meestal wel gebeurt in een seizoen is een soort clash tussen spelers onderling, tussen een deel van het team en de coach. Die “Stormingfase” lijkt tot nu toe beperkt tot het vertrek van maar éen speler en éen technische man. Je verwacht zo’n fase wel vooraf aan de “Norming” en de gewenste “Performing”. Geen glans zonder enige wrijving tenslotte. (Een oude bekende als Ton Boot stond meestal in de eerste twee maanden wel garant voor een boel wrijving. En de boel stond daarna ook wel goed strak in de Bootlak. ) 

Bij Donar lijkt alle Norming tamelijk harmonieus tot stand te zijn gekomen. We zullen zien of dat ook echt tot glanzende prestaties leidt, in deze laatste maanden. 

Een tweede interessant element van teamcoaching is de strategie: komen er nog aanpassingen op de manier waarop tot dusverre de tactiek is ingezet? Wat is wijs?

De tweede aandachtspunt betreft de individuele spelers die dit team vormen. Je kunt je nog zo conformeren aan de aanvallende en verdedigende teamconcepten, het is wel zaak je eigen kracht en zwakte daarin te kennen. En dan is het ook nog van belang dat je inzicht hebt in de mogelijkheden en beperkingen van je medespelers. Reken er maar op dat de coachingstaff van de tegenpartij inzicht heeft in ten minste een paar  mogelijke breekpunten. 

Om maar een voorbeeld te noemen: Er wordt in het team van Donar voor gekozen om hard en hoog druk te geven naast de ballscreens op de kop, maar de “hedge” (zoals dat heet) van de ene verdediger heeft andere gevolgen voor de help dan die van de ander.  En daarnaast, als je zelf duidelijk wat minder snel bent in je eerste stap, dan worden er van jou ook aanpassingen gevraagd. Dit is coachbaarheid, maar die houdt per definitie groeivermogen in. De eerste stap in coachbaarheid is zelfreflectie. 

Zelfs geheimen veranderen in deze periode. “Het” geheim van de buitengewoon goede speler is niet dat hij zelf erg goed scoort, reboundt en passt, maar dat hij “speelt” om anderen om zich heen beter te laten spelen. Te weten wanneer je het heft in handen moet nemen en wanneer je dat aan anderen kunt laten - en je je dus beter kunt concentreren op de “pre-assist” - is een combinatie van wijsheid en kunst. Er is wel aanleiding om te denken dat er in elk geval 1 speler rondloopt die hoopt hier nog verder in te groeien. 

En als laatste pijler moeten we ook naar de club als geheel kijken. Dat zal zich wel wat minder in de openbaarheid afspelen, maar tot nu is ook de Mojo van de hele organisatie erg prettig. Reputatie in Europa aanzienlijk verbeterd. Stad staat erachter. Jeugd duidelijk in aantocht. 

Nu is het zaak stapjes te blijven maken, zonder je te ver-stappen. Hoe bouw je verder met de jeugd? Hoe versterk je de basis en de bank? En hoe de achterban? Daarnaast zijn er ontwikkelingen gaande buiten de invloedsfeer van bestuur en directie. Hoe gaan we daar mee om? Het betere is de vijand van het goede en omgekeerd. Sterkte en wijsheid gewenst.

Ik ben nieuwsgierig naar  de afsluiting van deze competitie, maar ook al wel in net zo’n mooi volgend seizoen. Of net nog iets beter eigenlijk. Ik ben, op zien Grunnegers, wel wies met dit Donar. Steeds wiezer.